Op zaterdag 4 juli 1981 stapte ik als achtjarig jongetje de hallen van het Rotterdamse Ahoy’ binnen. Gestimuleerd door de populaire bioscoopfilms Convoy en Smokey and the Bandit leefde de vrachtwagencultuur toen als nooit tevoren. Om mij heen heerste de magische dynamiek van de grote truckshow: het robuuste geluid van zware DAF- en Scania-motoren, felle airbrush-kunst op de cabines en de geur van diesel en nieuw leer. In dat indrukwekkende decor hield ik met mijn eerste cameraatje, een Agfa Agfamatic 100 instamatic, voor het eerst een zoeker voor mijn oog, richtte de lens op een vrachtwagen en drukte af.
Wat begon als die ene klik op een zomerse dag in 1981, groeide uit tot de passie van mijn leven. De compacte Agfamatic maakte al snel plaats voor analoge spiegelreflexcamera’s, om uiteindelijk te evolueren naar de professionele digitale Canon EOS DSLR-serie van vandaag.
In ruim 45 jaar is de camera nooit meer lang opgeborgen geweest. Waar het wegtransport in de loop der decennia ingrijpend veranderde — van de hoekige, robuuste werkezels uit mijn begintijd tot de gestroomlijnde, hightech kilometersvreters van nu — bleef mijn fascinatie onverminderd groot.
Die allereerste truckfoto uit mij jeugd is inmiddels uitgegroeid tot een waar levenswerk. Mijn archief telt vandaag de dag ruim 50.000 vrachtwagenfoto’s: een uniek visueel tijdsdocument dat meer dan vier decennia aan Nederlandse en internationale transportgeschiedenis omvat.
Hoewel wegtransport in de breedste zin van het woord mijn basis blijft, heeft mijn blik zich door de jaren heen verder verbreed. Zo heeft mijn fotografie zich de laatste jaren daarnaast sterk gespecialiseerd in de dynamiek en magie van avond- en nachtfotografie.
